Dierenwelzijnsadvocaten dringen er bij een beroepshof in Wisconsin op aan om ongeveer 500 beagles te beschermen die nog steeds worden gehuisvest bij Ridglan Farms, een fokfaciliteit die bekritiseerd wordt vanwege herhaalde overtredingen op het gebied van behandeling. Het geschil heeft ook in Europa, waaronder Nederland, de aandacht getrokken, waar beleidsmakers steeds vaker debatteren over dierenrechten, toezicht op commerciële fokkerijen, laboratoriumstandaarden en transparantie.
Hof van beroep onderzoekt bescherming voor achtergebleven honden
Het Nonhuman Rights Project en het Animal Activist Legal Defense Project gingen in beroep tegen de verwerping van een eerdere rechtszaak verbonden aan Ridglan Farms. Advocaten vroegen ook om een gerechtelijk bevel om te voorkomen dat de overgebleven honden om niet-medische redenen worden geëuthanaseerd terwijl de procedure doorgaat. In gerechtelijke stukken wordt betoogd dat de faciliteit ondanks eerdere afspraken met reddingsorganisaties en vergunningswijzigingen onder toezicht van de staat geen langdurige bescherming heeft gegarandeerd.
Ridglan Farms stemde er eerder mee in om ongeveer 1.500 beagles over te dragen aan reddingsgroepen en zijn fokkerslicentie uiterlijk juli 2026 in te leveren, na strengere controle op veterinaire nalevingsnormen. De zaak weerspiegelt nu bredere internationale discussies over toezicht op commerciële fokkerijen. In Nederland heeft de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit te maken gehad met druk van belangenorganisaties die striktere handhaving eisen bij fokfaciliteiten, proefdieren en transportomstandigheden.
Inspectierapporten roepen welzijnszorgen op
Inspectierapporten van het Wisconsin Department of Agriculture, Trade and Consumer Protection documenteerden meerdere jaren achtereen zorgen bij Ridglan Farms. Een inspectie uit 2022 beschreef ammoniakniveaus die sterk genoeg waren om irritaties en misselijkheid bij inspecteurs te veroorzaken. Extra rapporten maakten melding van verwondingen gelinkt aan het gaas van kooien en zorgen over veterinaire ingrepen die naar verluidt zonder voldoende verdoving of adequate postoperatieve zorg bij diverse dieren daar werden uitgevoerd.
De juridische strategie draait om een habeas corpus-verzoek, bedoeld om sterkere bescherming tegen wreedheid onder de wet van Wisconsin te vestigen. Juridische deskundigen blijven discussiëren of rechtbanken dierenbescherming moeten uitbreiden via grondwettelijke of burgerrechten-interpretaties. De zaak weerklinkt ook in Europa, waar Nederlandse beleidsmakers en EU-instellingen strengere normen hebben geïntroduceerd met betrekking tot laboratoriumtesten, diertransport en transparantie bij commerciële fokkerijen.